Jeśli jesteś zianteresowany publikacją swojego artykułu- napisz do nas!

Zaawansowana metoda mnemotechniczna - Metoda Symboli

Symbole to znaczne obszary rzeczywistości, które dostępne są naszemu doświadczeniu, a swoją genezę czerpią z pojedynczych słów, które możemy nazwać źródłami pochodzenia symbolu. Wspomniane wcześniej słowa to, mówiąc językiem znanym z metody miejsc, nazwy lokalizacji.

W przypadku symboli również będziemy mieli do czynienia z miejscami, czyli lokalizacjami, jednak w zupełnie innym znaczeniu i podejściu od stosowanych dotychczas.

W związku ze znacznym obszarem zapamiętywania BĘDZIEMY w koocu dysponowali z metodą, która znajdzie mnóstwo zastosowań szkolnych, na które zapewne wszyscy czekają. Aby rozpocząć rozważania na temat tej metody, musimy przedstawić kilka definicji oraz zrozumieć sens pojęcia SYMBOL. Co to w ogóle jest symbol i do czego służy.

Symbol (z greckiego symbolein - "wiązad razem"), znak zastępujący lub reprezentujący pewne głębiej ukryte treści pojęciowe (etyczne, religijne, ideologiczne, itp.) lub, rzadziej, przedmioty czy osoby. Charakterystyczne cechy symbolu to niekonwencjonalnośd i niejednoznaczność (tym różni się od alegorii) - rozszerzają one jego pojemnośd informacyjną, sprawiając równocześnie, że nie da się go interpretowad w sposób precyzyjny.

Symbole można podzielić na:

1. umowne - związek między znakiem i tym, na co on wskazuje, jest umowny i arbitralny (np. liczba 5 jest arbitralnie wiązana z jakimiś pięcioma obiektami).
2. analogizujące - kiedy między znakiem i tym, na co wskazuje, zachodzą związki analogiczne, m.in. obrazowe (np. symbol kota oznacza elastycznośd, miękkośd, żywotnośd, tajemniczośd, nocne życie itd.).
3. archetypowe - jeśli istnieje związek między znakiem i wzorcem zachowania wytworzonym w ewolucji życia na Ziemi, np.
tarcza Słońca symbolizuje np.:

• na zasadzie analogizującej - ciepło, życie itp.
• jako symbol archetypowy - Boską cześd, niezwyciężonośd, władczośd itd.

Człowiek wyposażony jest w pewne aprioryczne, niezależne od indywidualnego doświadczenia, chociaż przekształcające się w procesie historycznym, "formy symboliczne", takie jak język, mit, religia, sztuka, dzięki nim ujmując swe doświadczenia w określoną całość. Dlatego możliwe jest poznawanie świata. Myślenie symboliczne stanowi istotę człowieczeoństwa, sprzyja wytworzeniu się więzi społecznej. Po tradycyjnie określonych procedurach, mających odsłonić sens symbolu, należy pozwolić, by SYMBOL sam wytwarzał sensy z nim związane, nawet w pośredni sposób.

Odbiór symbolu jest dwustopniowy:

1. Zlokalizowanie pewnej całości o charakterze symbolicznym (postać, zdarzenie, sytuacja, przedmiot) w strukturze świata przedstawionego
2. Rozpoznanie jej zaszyfrowanego znaczenia, zakładające możliwośd różnych interpretacji i sposobów rozumienia, np. postać Chochoła z Wesela Wyspiaoskiego.

Symbole kryją się również pod poniżej podanymi i wyjaśnionymi pojęciami.

Alegoria, (w literaturze i sztuce) obraz mający, poza dosłownym, sens przenośny, jednoznacznie określony i ustalony konwencjonalnie. Zwykle występuje w formie personifikacji wyposażonej w określone atrybuty, np. alegoria sprawiedliwości - kobieta z przepaską na oczach, z mieczem i wagą. Jako zasada kompozycyjna utworów literackich właściwa m.in. przypowieści lub bajce zwierzęcej (np. lis w potocznym odczuciu kojarzy się z chytrością).

Alegoreza, metoda interpretacji tekstu oparta na założeniu, że oprócz sensu dosłownego ma on ukryty sens właściwy. Stosowana jest zarówno wobec pojedynczych wyrazów, jak i złożonych wypowiedzi narracyjno - fabularnych czy znaków ikonograficznych;

Personifikacja, uosobienie, zazwyczaj stereotypowa przenośnia ukazująca zjawisko lub pojęcie w postaci antropomorficznej. Personifikacja przedstawia twory nieożywione, zjawiska natury, zwierzęta, rośliny, a także pojęcia abstrakcyjne jako postaci ludzkie, działające lub przemawiające. Posługuje się zazwyczaj rozbudowanymi figurami metaforycznymi i alegorycznymi. Personifikację cechuje duży stopieo umowności i sztuczności, wspartej odpowiednią retoryką

Wieloznaczność, własność wyrażeń o więcej niż jednym znaczeniu. Z punktu widzenia logicznego wieloznaczność jest najczęściej błędem, w nauce, zwłaszcza w naukach ścisłych i przyrodoznawstwie, stanowi zjawisko niepożądane, natomiast w wyobraźni mającej nierozerwalny związek z pamięcią, wykorzystuje się ją jako środek, m.in. pod postacią symbolu !!!

Symbolizm – jako kierunek artystyczny głosił dominację ducha nad materią, a jego celem było wypracowanie takiej formy wypowiedzi artystycznej, która - poprzez świadomą deformację rzeczywistości i przypisanie jej elementom dodatkowych znaczeń, czyli poprzez posługiwanie się symbolem - dawałaby wyraz subiektywnym, wewnętrznym przeżyciom człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem wyobraźni, sięgającej poza granice racjonalnego poznania.